Witaj w drugim odcinku podcastu „Wiedźma na Poziomie Miłości”.
Nagranie tego odcinka było dla mnie prawdziwym manifestem. Kiedy zaczynałam mówić o mojej misji, o Ranie Wiedźmy, poczułam to znajome „zatykanie” w gardle. To fizyczny dowód na to, jak głęboko ta rana we mnie siedzi – ten lęk przed mówieniem prawdy, przed byciem sobą, zakorzeniony w strachu, że pokazanie siebie jest dla mnie zagrożeniem.
I to nie był przypadek, że pierwsze nagranie tego odcinka, które zrobiłam tydzień temu, magicznie się nie zapisało. Wszechświat kazał mi stanąć w prawdzie jeszcze mocniej i jeszcze wyraźniej zamanifestować to, po co tu jestem.

Moją misją jest odkrywanie i uzdrawianie Rany Wiedźmy 

– w sobie, w moich klientkach i kolektywnie. To trauma, która dotyka nas wszystkie, każdą kobietę. Nie musisz uważać się za wiedźmę, aby jej doświadczać. To jest ten strach przed wychylaniem się, przed byciem „inną”, który kazał nam chować swoje dary, gasić swoje światło i umniejszać sobie. To mroczne echo polowań na czarownice, kiedy niezależność, mądrość czy seks*alność oznaczały wyrok i stos.

W tym odcinku podcastu „Wiedźma na poziomie miłości” dzielę się tym, czym jest ta rana. Opowiadam o wzorcach, które na pewno znasz – o samocenzurze, o wątpieniu we własną intuicję i o tym, dlaczego tak trudno nam stawiać granice i mówić „nie”. Opowiadam też swoją osobistą historię o tym, jak odkryłam tę blokadę w sobie i jak krok po kroku ją uzdrowiłam.

Zapraszam Cię do wysłuchania mojej historii i do zrozumienia, że ten lęk, który być może Cię paraliżuje, nie jest Twoim wrogiem. On jest sygnalistą, który mówi: „Tak dalej być nie może. Czas się obudzić”.